هارد کندی آشنای همه معلوم نیست  که زنده س؟ نیست؟ اگه هست کجاست وجاش در دل دوستاش خیلی خالیه. از امروز به یاد شاعر خوش قریحه .هارد عزیز دوباره به روز خواهم شد

مثل باران وبهار
..
روز هاتان پر سرسبزی باغ

پر  نور
 کاشکی روز دل انگیز شما بی پایان

و اگر می گذرد پر لبخند
چشم هاتان روشن

نترس ازاين كوير خشك بي باران

نگاهم چندفصلي پيش

از خوابم عقب مانده

ومن امشب خيالاتي به ذهن ساده ام پيچيده

توو در توو

 بگو بامن

.......

                                                 از تو دورم در کنارت نیستم

عاشم روزی ببینــــــــم روی تو

                                                تا بفههم در جوارت کیستـم!!"

پ.ن :حمید !! ادامش رو تو بگو....

بر انديشه ام مي ماني اي سترگ،كه تمام لحظه هاي نابم را مديون نگاه هاي آسماني توام.

نيلوفرانه بر گذار لحظه هايم ميرقصي وآهنگ هاي فصل بودنت راتكرار ميكنم."ميان آفتاب هاي هميشه زيبايي تو لنگري ست ونگاهت اميد بخش است وچشمان زيبايت با من گفتند كه فردا روز ديگري ست".ديگر كدام لحظه هاي بي تو بودن را فريادكنم كه صداي نفسهاي تودر آن جاري نباشد،مي آيم و سر بر شانه هاي نا آرامت مي سايم و بر پيشاني نوشت دردآورم فرياد مي كنم.مي آيم و آرام آرام اشك دوباره امانم را مي گيرد.مي آيم و دست هاي هميشه مهربانت را پر از اشك ميكنم،مردي كه گريه هاي تو را به امانت گرفته است

در فکر فرداهایی بودم که او را در آنها نخواهم دید و فقط یادش با من خواهد ماند .. حتی تصورش برایم مشکل بود .. تمام لحظه هایم با او خاطره بود  .. صدایش .. خنده هایش ..و فریادش همیشه در گوشم باقی خواهد ماند ...

نمی دانم غریبه ام از کدامین دیار آمده بود که با آمدنش آرامش با من غریب شد و دلم را طوفان گرفت..

دیگر عقل چه بود ؟!! اراده چه می کرد ؟!! بارها در دلم فریاد کشیدم..((با قلب من چه کردی؟تو چه بودی؟ چه هستی؟ که با آمدنت زمستان وجودم را بهار احساس کردم ..))

ولی بی فایده بود!! و افسوس که هر بهاری خزانی دارد..و هر طلوعی غروب ..و هر آغازی پایانی خواهد داشت.....

نمی دانم مرگ آرزویم فرا رسیده بود یا باید آرزوی مرگ می کردم.....

 روپشت بوم هاجر

هاجر.... صداي گرم مادرم

دوباره باز

ترانه هاش، لالايي ياش

لالا   لالا   گل زيره

چراخوابت نمي گيره

بابات رفته....

 زني گيره

لالا       لالا  مياد     بابات

صداي خنده هاش مياد

لالا     لالا

چه نازنين   

لا لا  لالا

چه   دلربا

صداي نازمادرم

پيچيده توي كوچه ها

دریا را از دور نگاه می کردم

و از دور خورشید را که در دریا غرق می شد می دیدم..!

احساس عجیبی داشتم

و آرزو داشتم جای خورشید بودم

تا شاید دریا غم هایم را می شست..

چشم هایم پر اشک بود

و .. دستهایم پر خواهش!

لب هایم را می گزیدم و پا هایم قدرت راه رفتن نداشت....